در یک نگاه خیلی کوتاه میخواهم به بررسی مقوله ی کامنت گذاری در وبلاگ بپردازم:
اولا باید به این نکته اشاره کرد که کامنت در زبان انگلیسی یعنی نظر...و نظر با الفاظ بیان میشود نه با اشکال....پس تویی که می آیی یک گل یا شکلک میگذاری و میروی....
سعی کن نظر بدی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
کلا کامنتها به سه دسته تقسیم میشوند....(چه علاقه ای به دسته بندی سه گانه دارم من!!)
دسته ی اول:
کامنتهایی که نشان میدهند نویسنده ی آنها یک بار هم نوشته را نخوانده......
اما مینویسد:
سلام....چه وبلاگ قشنگ و قلم خوبی داری....منم به روزم....دستهایم را به تو میسپارم تا آب دماغت را با آنها پاک کنی....چه شبهایی که گذشت و من هنوز دوست دارمت....خوشحال میشم به کلبه ی درویشی منم سر بزنی.....
و بعضا این وسط با استفاده از شکلک ها و گل و دکمه های کیبورد اشکال و احجامی هم طراحی میکند....
و این کامنت را سیو میکند روی دسکتاپ تا به هر وبلاگی وارد شد با استفاده از فناوری کپی پیست کامنت دیگری بگذارد و برای وبلاگش مخاطب جمع کند....
نکته ی اول: اوج تراکم این دست کامنتها در دقیقه های آغازین آپدیت کردن وبلاگ میباشد....
نکته ی دوم: حضور روزافزون اینگونه کامنتها موجب انبساط خاطر است....
دسته ی دوم:
کامنتهایی که جلوی کلمه ی نویسنده گاهی سه نقطه است و گاهی هم اسمهای مبدل که بعضا حتی اسم انسان هم نیست...
این دست کامنتها خودشان به دو دسته تقسیم میشوند....
گروه اول:
آنهایی که دلشان هوس قایم موشک بازی کرده...می آیند کامنت میگذارند و از محتوای کامنتها میفهمی که طرف آشناست ولی منظور بدی از کامنتهایش ندارد....وقتی کامنت میگذاری و میپرسی: شما؟؟؟ طرف از جواب سر باز میزند یا اگر هم جواب بدهد یک جواب مسخره به تو میدهد...که مثلا خودت حدس بزن....
یا:
چه فرقی میکند من که باشم؟؟؟آسمان مال من است...پنجره، عشق، هوا، فکر، زمین، مال من است....
نکته: به این دست آدمها باید گفت: افتخار فتح خنک ترین قله ها از آن شما...
گروه دوم از دسته ی دوم:
نویسنده ی این کامنتها از فضای مجازی استفاده میکند برای بیرون ریختن عقده هایی که در فضای حقیقی امکان رسیدن به عرصه ی ظهور را ندارند...اینها پشت کامنتها و اسمهای قلابی شان سعی میکنند پنهان شوند و در پنجره ی کامنتها با شهامت تمام عقده گشایی میکنند...
۴ نکته ای که در مورد این کامنتها لازم به ذکر است:
۱- میتوانی مطمئن باشی نویسندگان آنها تو را در دنیای حقیقی میشناسد...
۲-لحن و ادبیات کامنتها هویت نویسندگان آنها را معلوم میکند هر چقدر هم طرف تلاش کند با اسامی متفاوت نظر بدهد....
۳-هدف این کامنتها آزار دادن نویسنده ی وبلاگ از یک سو و ارضای عقده های روانی سرکوب شده از سوی دیگر است....(که البته تضمینی نیست که اگر به هدف دوم دست می یابند در خفا و خلوت خود ،مسلما به اولی هم دست پیدا کنند)
۴-داشتن این کامنتها برای تنوع در زندگی روزمره خوب است...(خودمانیم ها...اینکه یکی از دستت هی حرص بخورد و تو ندانی که چکار کرده ای که باعث آشفتگی روح و روانش شده ای، هم عالمی دارد!!!!!!!)
دسته ی سوم از دسته بندی کلی کامنتها آنهایی ست که از داشتنشان خوشحال میشوی....اینها یا تو را میخندانند....یا با تو همدردی میکنند....یا به معنای واقعی کلمه ی کامنت، نظری و حرفی دارند و معلوم است که مطلبت را دقیق خوانده اند که چنان انتقادهای درست و استخوان داری میکنند که وادار میشوی به اینکه در آنچه گفته ای دوباره بیندیشی و حتی حرفهایی که زده ای را تصحیح کنی یا کاملا ردشان کنی....
در یک برآیند کلی از مقوله ی کامنت باید گفت کامنت فراتر از ترجمه ی انگلیسی آن یعنی نظر است و برای هر دسته معنای خاص و منحصر به فردی دارد و قابلیت گسترش مفهوم را نیز داراست و هیچ بعید نیست که این تقسیم بندی ارائه شده تا چند وقت اینده، دیگر جامع و مانع فی الباب مقوله ی کامنت نباشد....
.jpg)
