نوشته های پیشیندرباره وبلاگ
در فرهنگ اوستایی روز پنجم هر ماه «سپندارمذ» خوانده میشده است . سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق میورزد. زشت و زیبا را به یک چشم مینگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان میدهد.در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی میشدهاست که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن میشد، جشنی ترتیب میدادند متناسب با نام آن روز و ماه.
روز پنجم ماه دوازدهم (اسفند)، «سپندارمذ» یا «اسفندار مذ» نام داشت که جشنی با همین عنوان میگرفتند. «سپندارمذگان» جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا میکردند. روز «سپندارمزد» جشن زمین و گرامیداشت مقام زن است.
روز ۳۳۵ ام سال یا روز پنجم اسفند در تقویم اوستایی، مطابق با روز ۵ اسفند تقویم جلالی امروزی به عنوان روز جشن اسپندار مذگان شناخته میشود.
روز پنجم ماه دوازدهم (اسفند)، «سپندارمذ» یا «اسفندار مذ» نام داشت که جشنی با همین عنوان میگرفتند. «سپندارمذگان» جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا میکردند. روز «سپندارمزد» جشن زمین و گرامیداشت مقام زن است.
روز ۳۳۵ ام سال یا روز پنجم اسفند در تقویم اوستایی، مطابق با روز ۵ اسفند تقویم جلالی امروزی به عنوان روز جشن اسپندار مذگان شناخته میشود.
منوی اصلی
Powered By
BLOGFA.COM